Abdurrahman Gürses Hocaefendi kıraat il­mini asırlar içerisinde oluşmuş bir bütünüyle, kültürüyle bütün ihtilaf ve şekilleriyle şifre ola­rak bilinen 1019 beyitten oluşan "Tayyibet'ün Neşr" adlı mazmun eseri çözecek kifayetiyle ömrünü bu mihraplara tahsis etmiş, ömrünü Kur'an hizmetlerine, talebelerine ve cemaatına vakfetmiş büyük bir insandı. Asırlar içerisinde yetiştirilebilen nadir insanlardan biriydi. Bugün onun yeri boştur. Yaşayanlar içerisinde hiç kim­se onun yerini dolduramaz. Onun için kaybımız büyüktür. Kıraat silsilesinde çok büyük bir zatı, büyük bir üstadı kaybettik. Abdurrahman efendi bir kıraat üstadı olmanın yanında keza imamdı. İmam kimdir? Nasıl olmalıdır? Dediğiniz za­man, parmağınızla gösterebileceğiniz bir şahsi­yetti. Gurur, kibirle vakarı karıştıranlar olmuş­tur. O vakur bir alim, vakur bir imamdı. Mihra­bında, mimberinde, kıraat ilminde bu görevi vakarıyla temsil etmiştir. Kendi örnek kişiliği, ahlâkı ve faziletiyle ve vakarıyla "İşte imam böy­le olmalıdır" dedirtmeyi başarmış, imamet mes­leğinin zirvesine ulaşmış bir zattı.
Diyanet İşleri Başkanlığımız, 1970'li yıllar­da bu ilmin neredeyse zayıflayıp sönmeye yüz tuttuğu bir dönemde bu ilme elini atmış, ihya et­mek istemiş, kimlerle bu işi yapabileceğini araş­tırmış, mumla kıraat âlimlerini aramış, bulmuş ve bu insanları bir araya getirmek suretiyle bu ilmi canlandırmak istemiştir. İki kıraat üstadı bulmuş, bunlar sayesinde bu ilmin devam etme­sini sağlamıştır.